---

Με μια ματιά

Ο Λευτέρης, ένα δεκατριάχρονο παιδί από ένα χωριό της Μεσσηνιακής Μάνης, βιώνει τη φρίκη του Eμφυλίου, όταν ένα τραγικό γεγονός σκορπίζει την οικογένειά του. Φευγάτος από τον τόπο του, με τις μνήμες να τον κατατρέχουν, ενηλικιώνεται πρόωρα και μεγαλώνει χωρίς ποτέ να λησμονήσει μέχρι τα γεράματά του. Η αρρώστια, ένα όνειρο και μέσω αυτού, μια σειρά αναπάντεχων συναντήσεων με το παρελθόν, θα δώσουν στον γέρο πια Λευτέρη μια δεύτερη ευκαιρία να αναζητήσει απαντήσεις και την κάθαρση που δεν ήρθε στην ώρα της!

Mερικοί άνθρωποι δεν είναι πλασμένοι να γίνουν ήρωες. Όμως οι αληθινοί ήρωες είναι αυτοί που καταφέρνουν να μείνουν στη ζωή τους πραγματικοί άνθρωποι!

-Ο Παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους-

---

Το σημείωμα του συγγραφέα

Η  αληθινή ιστορία πίσω από το μυθιστόρημα, με συνοδεύει σαν αφήγηση του πατέρα μου από τα προεφηβικά μου χρόνια. Ενηλικιώθηκα ζώντας ξανά και ξανά τη φρίκη που βίωσε ως  δεκατριάχρονο παιδί στον Εμφύλιο. Ήταν πάντα αναπόσπαστο κομμάτι όχι μόνο της ατομικής, μα και της συλλογικής μνήμης της ευρύτερης οικογένειάς μας. Ήταν ο κόμπος στον λαιμό, ο βουβός λυγμός, ο καημός του πατέρα και των θείων μου. Ήταν το αναμμένο τσιγάρο στα χέρια του, που του έκαιγε τα δάχτυλα πριν σβήσει. Αυτός ο λυγμός με ώθησε να αφηγηθώ το πραγματικό γεγονός και να στηρίξω πάνω του τα στοιχεία της μυθοπλασίας  εκείνα, που θα τον έκαναν να πάψει να είναι βουβός και να μετατραπεί σε ηχηρό μνημόσυνο.

---

Από τις σελίδες του βιβλίου

Η καρδιά του πήγαινε να σπάσει. Κουτρουβαλούσε το απότομο μονοπάτι που από το Κοτρώνι οδηγούσε στον Αϊ-Δημήτρη, χωρίς να βλέπει πού πατά και πού πηγαίνει, με κίνδυνο να γκρεμιστεί στον κατήφορο. Κρατούσε σφιχτά στα χέρια του το μενταγιόν. Έτρεχε να ξεφύγει, χωρίς να ξέρει ποιοι ήταν οι διώκτες του κι αν πράγματι ήταν στο κατόπι του. Κάθε τόσο σκούπιζε με το μανίκι του τη σκόνη και τον ιδρώτα απ’ το μέτωπό του και συνέχιζε. Μορφασμοί πόνου χάραζαν το πρόσωπό του καθώς πλήγωνε τ’ αδύνατα πόδια του, πότε χτυπώντας τα στις πέτρες, πότε γδέρνοντάς τα στ’ αγκάθια. Σταμάτησε να πάρει μια ανάσα. Κοίταξε απέναντι προς το πέλαγος. Ο ήλιος κόντευε να βουτήξει στα νερά του Μεσσηνιακού Κόλπου. Οι τελευταίες χρυσοκόκκινες ακτίνες του κρυμμένες μέσα σε πουρνάρια, ελιές και πέτρες εδώ κι εκεί, αναμμένες θρυαλλίδες, λες, λίγο πριν απ’ το πύρινο ξέσπασμα. Δεν ήταν όμως ώρα γι’ αγνάντεμα. Έπρεπε να φτάσει κάτω στη θάλασσα προτού νυχτώσει. Έπρεπε να κρύψει το μενταγιόν σε ασφαλές μέρος. Δεν ήξερε ακόμη πού. Κάτι θα σκεφτόταν. Οι τελευταίοι πυροβολισμοί της ημέρας έπεφταν κάπου μακριά στο βουνό κι ακολουθούνταν από φοβισμένα ουρλιαχτά τσοπανόσκυλων. Πάλι κάποιο ανυποψίαστο σπίτι θα θρηνούσε αύριο τον κυνηγημένο. Έτσι όπως θρήνησε και το δικό του πριν από είκοσι μέρες.

---

Στοιχεία έκδοσης

Ο Παράδεισος δεν έχει αγνοούμενους:

Συγγραφέας: Βασίλειος Α. Κυβέλλος www.vasileioskyvellos.gr

Εκδότης: Εκδόσεις Πνοή www.ekdoseispnoi.gr

Σελίδες: 186

Διαστάσεις: 14Χ21

Πρώτη έκδοση: Μάιος 2026

Κατηγορία: Ιστορικό μυθιστόρημα

ISBN 978-618-5909-23-9